การที่พวกเราเจอะกันเป็นเนื่องจากпรรม มันไม่ใช่บังเอิญ

[Naprapats]

แขน ร ม นั้นจะพาคนทั้งสองมาพบกันในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง รวมทั้งถ้าหากหมดก ร ร ม ไม่อย ากจากอาจจะจำเป็นต้องจาก

สิ่งไหนที่เราทำมา ไม่อย ากพบก็ต้องพบ ไม่อย ากจากก็ต้องจาก นี่แหละหนา ที่เรียกว่า ก ร ร ม


เพราะฉะนั้น การที่พวกเราโดน ทำ จากคนอื่น ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ มันสำเร็จของแขน ร ม ที่พวกเราทำมาก่อนนี้


ถึงจะเกิดเรื่องที่พิสูจน์ได้ย าก เพราะว่าอยู่นอกเหนือวิสัยของคน ที่จะรับรู้ได้

เสมอเหมือนแร งโน้มถ่วง ที่ดึงพวกเราไว้บนพื้นแผ่นดินโดยที่เราไม่มีสติ หรืออากาศ ถึงจะไม่เห็นซึ่งก็มีอยู่จริง

เว รกร ร ม ก็แบบเดียวกัน ทุกพฤติกรรมนั้นส่งผลลัพธ์อยู่แล้ว ถึงพวกเราจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม

เมื่อเราทราบแล้ว ไม่อย ากที่จะสร้างแขน ร ม กับเขาถัดไป ไม่อย ากให้เขามาทำร้ ายอีก

พวกเราก็จำเป็นต้องฝึกที่จะยกโทษ ปล่อยเขาออกจากใจ เลิกสร้างแขน ร ม

ส่วนตัวเขาจะสำนึกมั้ย ให้คิดซะว่า พวกเรายกโทษพวกเราได้บุญ


ส่วนเขาก็คงจะได้รับมือ ร ม ที่เขาทำ โดยที่เราไม่มีส่วนเกี่ยวอะไรก็แล้วแต่กับเขา

ราวกับคำที่ว่า "บุญผู้ใดกันแน่..มือ ร ม มัน"

ตามหลักคำสอนของพระพุทธเจ้า ท่านบอกไว้ว่า ความบังเอิญนั้นไม่มีจริง

เพราะเหตุว่าทุกอย่างล้วนควรมีที่ไปที่มา โน่นคือ ตัวกร ร ม ที่นำพามา

แม้กระนั้นเมื่อพามาเจอกันแล้ว ต่อจากนั้นเป็น พวกเราเองจะเป็นคนกำหนด

กำหนดให้ดีก็ร่วมกันปฏิบัติดี จะกำหนดให้มันแ ย่ ก็ทำร้ ายซึ่งกันและกัน ก็อยู่ที่พวกเรา

การพบเจอกันในปัจจุบัน เป็นผลของมือ ร ม ในสมัยก่อนก่อนหน้านี้

แต่ว่าชีวิตจะเป็นอย่างไร ในอนาคต เป็นผลของแขน ร ม ที่พวกเราทำในวันนี้
เรื่องบังเอิญ
ขอบคุณบทความจาก https://freelydays.com/13571/
Tags : пรรม